แม่คือ…ครูคนแรกแม่คือ…ครูคนแรก
สิงหาคม 10, 2008 at 2:47 pm | In ประวัติวันแม่ | Leave a CommentTags: แม่คือ...ครูคนแรก
แม่คือ…ครูคนแรก
By White Rose
แม่เรา คือ ครูคนแรก
มีแต่ให้ มิรู้สิ้น ถวิลเกื้อ
ทุกหยาดเหงื่อ ปกป้อง ยามร้องไห้
สองมือแห่ง ความรัก พิทักษ์ภัย
สองมือไกว เห่กล่อม ยอมอ่อนเพลีย
ยามลูกสุข แม่สุข ไม่ทุกข์ท้อ
พร้อมสู้ต่อ โอบอุ้มเจ้า เฝ้าส่งเสีย
ยามแม่เหนื่อย มีลูกน้อย เคล้าคลอเคลีย
หายเหนื่อยเพลีย ด้วยรักลูก โดยผูกพัน
ยามเจ็บไข้ เจ้างอแง แม่เจ็บกว่า
แทบใบ้บ้า ทุกข์ร้อน สุดผ่อนผัน
สองมืออุ้ม ทะนุถนอม ดั่งชีวัน
หาหยูกยา มาแบ่งปัน ช่วยบรรเทา
ลูกรู้ไหม ดวงใจแม่ มีแต่ให้
คล้องสายใย เฝ้าดูแล แม้เหน็บหนาว
สองมือกอด ตระกอง อย่างแผ่วเบา
เพื่อให้เจ้า อบอุ่น อย่างคุ้นเคย
สองมือป้อน ความห่วงใย ไม่มีเปลี่ยน
สอนลูกเขียน ท่องจำ ใช่เมินเฉย
ครูคนแรก ในดวงใจ ใช่ใครเลย
รู้ไหมเอ่ย แน่แท้ แม่นั่นเอง
แม่คือดวงใจ
สิงหาคม 10, 2008 at 2:46 pm | In กลอนวันแม่ | Leave a CommentTags: แม่คือดวงใจ
แม่คือดวงใจ
By ดาวจ้า
รักอื่นใดไหนเล่าเท่ารักแม่
บริสุทธิ์เที่ยงแท้แน่หนักหนา
ส่งลูกเรียนจนเติบใหญ่ได้วิชา
เหนื่อยกายาลำบากตนสู้ทนไป
แม้งานหนักเหน็ดเหนื่อยล้นทนดวงจิต
เพื่อชีวิตของลูกน้อยที่สดใส่
ขอเพียงแต่ให้ลูกจงตั้งใจ
หมั่นเพียรไปเรียนหนังสือให้ถูกทาง
อยากให้เรานึกถึงแม่กันสักนึด
แม่ไม่คิดปล่อยเราให้อ้างว้าง
อยากให้รู้ความรักแม่ไม่จืดจาง
ทดแทนคุณแม่บ้างตั้งใจเรียน
คำปรารภของแม่ กับลูกแย่ๆ ที่กลับใจ
สิงหาคม 10, 2008 at 2:46 pm | In กลอนวันแม่ | Leave a CommentTags: คำปรารภของแม่ กับลูกแย่ๆ ที่กลับใจ
คำปรารภของแม่ กับลูกแย่ๆ ที่กลับใจ
By synum
| ลูกกี่คนทนเลี้ยงได้ไม่ทุกข์หนัก | เท่าลูกรักประพฤติตนเป็นคนชั่ว |
| ลูกกี่คนทนเลี้ยงได้ไม่หมองมัว | ไม่โศกเศร้าเท่าลูกตัวชั่วระยำ |
| ลูกทำดีได้ดีต้องดีแน่ | ลูกที่แท้ทำดีได้ไม่ถลำ |
| ลูกทำชั่วได้ชั่วก่อเวรกรรม | แม่ชอกช้ำเพราะรักลูก…หมดหัวใจ |
| ลูกจะหมั่นทำความดีทำสิ่งชอบ | แม่จ๋าแม่แม่ช่วยตอบลูกได้ไหม |
| ไยแม่เฝ้ารักลูกผูกดวงใจ | ลูกดีชั่วอย่างไรรักไม่คลาย |
| หัวใจแม่เป็นไฉนไยผ่องผุด | หลั่งรักแท้บริสุทธิ์ไม่ขาดสาย |
| เฝ้าพันผูกตั้งแต่ลูกกำเนิดกาย | จนลูกตายรักของแม่…ไม่แปรเอย |
คนข้างหลัง แม่ของผม
สิงหาคม 10, 2008 at 2:46 pm | In กลอนวันแม่ | Leave a CommentTags: คนข้างหลัง แม่ของผม
คนข้างหลัง
By orange_ps
การเดินทางของความรัก
มักเจอกับอุปสรรคคอยกีดขวาง
พบเจอกับความสุข ทุกข์ แสนทรมาน
ต้องพบเจอความร้าวร้าน แสนปวดใจ
อยากบอกเธอให้รู้ มีคนข้างหลัง
ลองหันกลับไปดูแลเขาสักครั้งจะได้ไหม
คนที่เราไม่เคยกลับไปห่วงใย
คนที่คอยห่วงเราอยู่ไกลๆ ตลอดมา
อยากให้รู้คนๆ นั้น คือ พ่อ แม่
อยากให้หันกลับไปดูแลท่านบ้าง
อย่าปล่อยความรักแบบหนุ่มสาว คอยเคลือบคลาน
แล้วเราจะได้พบกับความรัก ที่ไม่ร้าวร้านตลอดไป
“แด่…คุณแม่”
สิงหาคม 10, 2008 at 2:45 pm | In ประวัติวันแม่ | Leave a CommentTags: "แด่...คุณแม่"
“แด่…คุณแม่”
By ไร้สังกัด
| มีน้ำใจมีไออุ่นให้หนุนตัก | มีความรักความห่วงใยไว้คลายเหงา |
| มีน้ำคำพร่ำสอนอาทรเรา | มีวิธีขัดเกลาเฝ้าใส่ใจ |
| สอนให้รู้สูงต่ำทำผิดถูก | สอนให้ปลูกเพาะวิชาไว้อาศัย |
| สอนให้รู้คุณค่าเงินตราไทย | สอนให้รู้จักให้เอื้ออารี |
| มากกว่านี้มากมีในคำสอน | มากมายพรความห่วงใยไม่หน่ายหนี |
| มากอภัยมากเมตตามากปราณี | ทั้งหมดนี้คือแม่แต่ผู้เดียว |
ความหมายอันยิ่งใหญ่ของ “แม่”
สิงหาคม 10, 2008 at 2:45 pm | In กลอนวันแม่ | Leave a CommentTags: ความหมายอันยิ่งใหญ่ของ “แม่”
ความหมายอันยิ่งใหญ่ของ “แม่”
By กอล์ฟ
| คำว่าแม่สั้นๆ แต่เป็นคำที่ยิ่งใหญ่ | แต่ว่าใจแม่พันผูกรักกว่า |
| แม่คือคนรักลูกดุจแก้วตา | แม่คอยนำพาแต่สิ่งดีๆ |
| มาวันนี้เป็นวันดีจะบอกรัก | ให้แม่ประจักษ์ในดวงจิต |
| คำว่าแม่เป็นผู้ให้ชีวิต | ให้ความคิดและปัญญาคุณากร |
| ทุกวันเราควรรักแม่ | อย่าแพ้ในความชังอย่างแม่สอน |
| ใครไม่รักอย่าอาวร | ถามตัวเราก่อนว่าเราควรรักใคร |
สองมือของแม่
สิงหาคม 10, 2008 at 2:45 pm | In กลอนวันแม่ | Leave a CommentTags: สองมือของแม่
สองมือของแม่
By เอกชัย
| สองมือแม่คนนี้ | ที่เลี้ยงลูก |
| สองมือแม่พันผูก | ลูกหนักหนา |
| สองมือนี้โอบอุ้ม | แก้วดวงตา |
| สองมือนี้มีค่า | กว่าสิ่งใด |
| สองมือกอดลูกน้อย | ยามลูกหลับ |
| สองมือซับน้ำตา | ยามหวั่นไหว |
| สองมือนี้อบอุ่น | เกินกว่าใคร |
| สองมือแม่ลูกขอให้ | ลูกตอบแทน |
ความรักของแม่
สิงหาคม 10, 2008 at 2:45 pm | In กลอนวันแม่ | Leave a CommentTags: ความรักของแม่
ความรักของแม่
By Fern
| รักอะไรไหนเทียบเปรียบแม่รัก | ลูกประจักษ์แก่ใจหาใครเหมือน |
| ตั้งแต่เล็กแม่เราเฝ้าคอยเตือน | ไม่ลืมเลือนรักลูกด้วยผูกพันธุ์ |
| ลูกยื่นให้ “มะลินัอย” ที่ร้อยรัก | กราบที่ตักด้วยรักแม่ไม่แปรผัน |
| บอกแม่ว่ารักแม่ล้นพ้นรำพัน | จะสร้างฝันให้แม่เห็นเป็นคนดี |
แม่ผู้ให้กำเนิด
สิงหาคม 10, 2008 at 2:44 pm | In กลอนวันแม่ | Leave a CommentTags: แม่ผู้ให้กำเนิด
แม่ผู้ให้กำเนิด
By รจนา U.S.A.
| แม่คือผู้ให้กำเหนิดประเสริฐยิ่ง | แม่เป็นมิ่งขวัญชนบนแหล่งหล้า |
| แม่ถนอมกล่อมเกลี้ยงเลี้ยงลูกมา | แม่สูงค่าเกินสรรค์คำบรรยาย |
| แม่เฝ้ารักเฝ้าห่วงดังดวงเนตร | มิอยากให้เกิดเหตุเรื่องเสียงหาย |
| เกรงลูกจักหม่นหมองต้องอับอาย | ทั้งมุ่งหมายส่งเสริมเพิ่มอาทร |
| แม่จึงเป็นสตรีที่สนิท | ผู้ใกล้ชิดพิศดูชูคำสอน |
| แม่ของคนทั้วไปในนาคร | ขออวยพรให้รื่นรมย์สมสุขเทอญ |
นิยามคำว่า “แม่”
สิงหาคม 10, 2008 at 2:44 pm | In ประวัติวันแม่ | Leave a CommentTags: นิยามคำว่า “แม่”
นิยามคำว่า “แม่”
สตรีใด ไหนเล่า เท่าเธอนี้
เป็นผู้ที่ ลูกทุกคน บ่นรู้จัก
เป็นผู้ที่ มีพระคุณ การุณนัก
เป็นผู้ที่ สร้างความรัก สอนความดี
เป็นผู้ที่ คอยสั่งสอน เอาใจใส่
คอยห่วงใย เราทุกคน จนวันนี้
เปรียบแสงทอง สว่างล้ำ นำชีวี
เธอคนนี้ คือ ”แม่” ของเราเอง
ค่าน้ำนม
วันเกิดเราเป็นดั่งวันสิ้นลมแม่
เจ็บปวดแท้ดั่งน้ำตาพาจะไหล
สองมือออบโอบอุ้มแกว่งเปล
น้ำนมเลี้ยงอุ้มชูให้เติบใหญ่มา
แม่เปรียบดั่งยารักษายามป่วยไข้
แม่เปรียบดั่งต้นไม้ใหญ่ร่มใบหนา
แม่เปรียบดั่งดวงตะวันส่องแสงมา
แม่เปรียบดั่งผ้าห่มหนาอบอุ่นกาย
เปรียบดั่งพระในบ้านชี้แนะลูก
สถิตย์ถูกอยู่กลางใจไม่ไปไหน
กตัญญูตอนนี้ยังไม่สายไป
ก่อนแม่ไซร้หลับตาไปไม่ลืมเอย
หัวใจของแม่
| มือน้อยน้อยแม่คอยอุ้มชู | แม่เฝ้ามองดูไม่ห่างไปไหน |
| แม่เฝ้าปลอบขวัญยามลูกหลับไหล | ไม่ยอมห่างไกลไปจากสายตา |
| มือน้อยน้อยของแม่ล้ำค่า | อุ้มชูลูกมาจากเล็กเด็กแดง |
| ยามลูกเติบใหญ่ด้วยน้ำพักน้ำแรง | ด้วยใจที่แกร่งของแม่ถักทอ |
ของขวัญให้แม่
| แม่นี้มีบุญคุณอันใหญ่หลวง | ไม่คิดลวงหลอกเราให้ช้ำจิต |
| แม่เองต้องผ่ายผอมยอมอุทิศ | กว่าจะได้หนึ่งชีวิตคือตัวเรา |
| แล้วทำไมไม่คิดตอบแทนบ้าง | ปล่อยให้แม่อ้างว้างแสนสุดเหงา |
| ทำอาหารรอไว้จะให้เรา | แต่ตัวเราทิ้งแม่ไว้คนเดียว |
| ให้ของขวัญวันแม่นับแต่นี้ | โดยทำดีต่อแม่ก่อนแก่เฒ่า |
| ให้ท่านได้ประจักษ์รักของเรา | ดีกว่าเฝ้าทำบุญให้เมื่อวายชนม์ |
พลังอันยิ่งใหญ่
| แม่รักฟูมฟักลูก | ชี้ทางถูกช่วยปลูกฝัง |
| มือแม่มีพลัง | หวังลูกเป็นเช่นคนดี |
| กอดใครไม่อุ่นเหมือน | แม่ดุจเพื่อนเกลื่อนปรานี |
| ห่วงใยไร้ราคี | มีแต่เฝ้าเนาอาทร |
| ลูกทุกข์แม่ปลุกปลอบ | แม่ยังมอบคำสั่งสอน |
| หวังลูกสุขอมร | พรของแม่แผ่เมตตา |
| “วันแม่” กลางแดนั้น | ทุกทุกวันมั่นบูชา |
| กราบกรานมิ่งมารดา | จ้าแจ่มซึ้งซึ่งพระคุณ |
คำสอนของแม่
| ยามที่แม่พร่ำวอนสั่งสอนลูก | เรื่องผิดถูกลูกก็ว่าแม่จู้จี้ |
| ต่อเมื่อลูกเติบใหญ่จึงได้ดี | เพราะคำที่แม่พูดไว้ไม่ผิดคำ |
| เมื่อยังเด็กลูกไม่เห็นคุณค่าแม่ | เป็นบาปแท้ที่ลูกเถียงแม่เช้าค่ำ |
| ลูกกระทำความผิดนี้ประจำ | ขอกล่าวคำขอโทษโปรดอภัย |
กว่าจะได้เป็นแม่
| เมื่อรู้ว่าตัวเธอนั้นตั้งท้อง | เฝ้าประคองด้วยใจที่มุ่งหวัง |
| สิ่งที่ชอบเผ็ดร้อนเธอระวัง | เพื่อปกกันลูกน้อยจะกระเทือน |
| แม้ไม่รู้ว่าจะชายหรือหญิง | เธอประวิงเฝ้านับครบวันเคลื่อน |
| แม้จะเจ็บจะกลัวตัดทั้งปวง | เธอปลื้มทรวงเสียงแว้แรกเริ่มดัง |
| เริ่มตั้งไข่ใจพองประคองลูก | ความพันผูกแนบแน่นสุดขานไข |
| เริ่มหัดเดินหัดพูดแม่สุขใจ | ก้าวแรกได้ให้ลูกด้วยผูกพัน |
| แม่เป็นครูคนแรกของชีวิต | ชี้ถูกผิดให้ลูกรู้ด้วยความฝัน |
| เติบโตใหญ่รวยจนไม่สำคัญ | ขอลูกฉันเป็นคนดีของสังคม |
| มาวันนี้แม่เริ่มแก่ชราล้า | แม่มองหาลูกทุกคนอยู่ที่ไหน |
| จากอกแม่ลืมแม่ไม่ห่วงใย | ถึงเศร้าใจแต่แม่ไม่โกรธเคือง |
| ถ้าใครยังมีแม่ขอเชิญเถิด | กราบเท้าเทิดบาทแม่ประเสริฐเหลือ |
| กตัญญูรู้คุณบุญคุ้มตัว | แม้สิ่งชั่วต้องแพ้พ่ายกตเวทิตาคุณ |
แม่…แม่
| รักของแม่ยิ่งใหญ่กว่าสิ่งไหน | หาสิ่งใดมาเทียบมิได้หนา |
| ตั้งแต่แม่ตั้งท้องคลอดลูกยา | อีกน้ำนมของมารดาให้ลูกกิน |
| แม่ถนอมกล่อมเกลี้ยงเลี้ยงลูกน้อย | แม่เฝ้าคอยพัดวีให้ลูกสิ้น |
| แม่ยอมอดเมื่อให้ลูกนั้นได้กิน | แม่ยลยินลูกน้อยดั่งกลอยใจ |
บลอกที่ WordPress.com . | Theme: Pool by Borja Fernandez.
Entries and comments feeds.
